Wilt u wat meer weten over het land van de rijzende zon?
In dit artikel presenteren we een lijst – niet uitputtend – van enkele iconische symbolen van Japan. Natuurlijk zou het erg kortzichtig zijn om het Japanse land te reduceren tot deze 10 Japanse symbolen, maar het is een uitstekende basis om uw algemene kennis te verrijken en indruk te maken in gezelschap.
U moet weten dat de omvang van Japan omgekeerd evenredig is aan zijn culturele rijkdom. Dus als u meer wilt leren over dit prachtige land, aarzel dan niet om de andere artikelen op onze blog over Japan te lezen.
Veel leesplezier!
1. De Japanse vlag
Een rode cirkel in een witte rechthoek. De vlag van Japan behoort tot de meest herkenbare vlaggen. Hoewel het uiterlijk eenvoudig is, verbergt dit nationale symbool een diepe betekenis en een legendarische geschiedenis.
In het Japans draagt deze vlag de naam hi no maru, wat “de cirkel van de zon” betekent. De witte kleur staat voor zuiverheid en de rode cirkel – zoals u al had begrepen – staat voor de zon.
Volgens de legende zou een boeddhistische priester een zonneschijf hebben geschonken aan de keizer van Japan, die destijds werd beschouwd als de afstammeling van de zonnegodin Amaterasu.
Het eerste gebruik van de Japanse vlag zou dateren uit 701, maar pas op 13 augustus 1999 werd deze officieel uitgeroepen tot nationaal symbool.
2. De berg Fuji
Gelegen op het grootste eiland van de Japanse archipel, is deze vulkanische berg het hoogste punt van het land (3.776 meter boven zeeniveau).
Gemakkelijk herkenbaar aan zijn kegelvorm en besneeuwde top, is de berg Fuji een zeer populaire bestemming voor toeristen. Het is mogelijk om de berg te beklimmen (zelfs voor minder ervaren wandelaars) of simpelweg te genieten van het omliggende landschap. De laatste uitbarsting van deze vulkaan dateert uit 1707 en duurde ongeveer twee weken. Vandaag de dag is hij nog steeds actief.
👉 Wilt u indruk maken op uw vrienden? Ontdek 10 verrassende feiten over de berg Fuji!
Deze berg, van uitzonderlijke schoonheid, heeft altijd het Japanse volk en kunstenaars gefascineerd, waaronder de schilder Hokusai, die een hele reeks prenten rond de berg Fuji maakte. Dit project, bekend onder de naam Zesendertig gezichten op de berg Fuji, leidde onder meer tot het beroemde schilderij De Grote Golf bij Kanagawa.
3. De kersenbloesems
Elk jaar, aan het begin van de lente, krijgen de straten en parken van Japanse steden een mooie lichtroze kleur. Dit is het ideale moment om te wandelen en de kersenbloesems (sakura in het Japans) te bewonderen.
Hun bloei is een echt evenement dat gevierd wordt in de hele archipel. Met familie of vrienden trekken de Japanners naar de parken om te picknicken en sake te drinken onder de bloeiende kersenbomen. Deze traditie draagt de naam Sakura Ohanami, wat “het bekijken van de kersenbloesems” betekent.
4. Sushi
Bij het horen van het woord sushi heeft u waarschijnlijk het beeld in gedachten van een avondje voor de film of met vriendinnen met een sushischotel besteld bij het Japanse restaurant om de hoek. 😉
Deze Japanse bereiding op basis van rijst en rauwe vis is erg populair, maar de sushi die wij kennen lijkt in de verste verte niet op die uit Japan. Hoewel ze ten onrechte worden beschouwd als het symbool van de Japanse keuken, blijft hun consumptie in het land van de rijzende zon incidenteel, ook al kunt u ze overal vinden (restaurants, konbini, supermarkten…).
In het Westen zijn de sushi die wij gewend zijn te eten (een rijstballetje bedekt met een dun plakje rauwe vis) in werkelijkheid nigiri-sushi, een van de eerste vormen van sushi die werden uitgevonden.
In Japan verwijst het woord sushi naar een hele reeks gerechten bestaande uit azijnrijst en rauwe vis, zeevruchten of groenten. Er bestaan bijna acht verschillende vormen van sushi. Natuurlijk wil de traditie dat sushi wordt gegeten met een paar eetstokjes en niet met een vork. Maar dan moet u wel weten hoe u Japanse eetstokjes gebruikt!
5. Geisha’s
De geisha’s zijn de belichaming van elegantie en Japans raffinement. Deze vrouwen wijden hun leven aan traditionele Japanse kunsten zoals dans, zang, poëzie, bloemsierkunst en het beheersen van traditionele instrumenten.
Overigens is de letterlijke betekenis van de term geisha “persoon die de kunsten beoefent“.
Het beroep van geisha bestaat uit het verkopen van tijd en talenten om rijke klanten te vermaken tijdens recepties of voorstellingen. Geisha’s zijn in geen geval prostituees, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht. Ze moeten beschikken over een brede algemene kennis en de kunst van het converseren perfect beheersen.
Om geisha te worden, moet u op zeer jonge leeftijd met de opleiding beginnen en deze lange leertijd betekent vaak het opofferen van de kindertijd en dromen om een gezin te stichten.
6. Sumo
Beschouwd als halfgoden, worden de sumoworstelaars zeer gewaardeerd in Japan. Deze Japanse worstelsport is eeuwenoud; het werd voor het eerst genoemd in geschriften uit 712.
De worstelaars worden rikishi genoemd – de term sumotori is gangbaar in het buitenland, maar wordt in Japan nauwelijks gebruikt.
De regels van het sumogevecht zijn simpel: u moet de tegenstander uit de cirkel (dohyô) zien te krijgen of ervoor zorgen dat een ander lichaamsdeel dan de voetzolen de grond raakt.
Voor het gevecht voeren de worstelaars een voorbereidingsritueel uit dat bestaat uit het verjagen van boze geesten en het imponeren van de tegenstander met dodelijke blikken, het slaan op de dijen en ceremoniële gebaren. Dit ritueel duurt meestal langer dan het gevecht zelf.
7. Samoerai
Illustratie gebaseerd op de legende van Yasuke (de eerste zwarte samoerai in Japan).
Met zijn kenmerkende helm en katana is de samoerai een iconische figuur van Japan, over de hele wereld gemakkelijk herkenbaar.
Deze voormalige Japanse krijgers hebben de geschiedenis van het land getekend tot het begin van het Meiji-tijdperk (1868-1912), de periode die hun verdwijning markeerde.
De term “samoerai” komt van het werkwoord saburau, wat “dienen” betekent, en duidt een krijger aan in dienst van een heer, de daimyo.
De samoerai krijgt een strikte opvoeding en moet een erecode respecteren, de bushido. Hij moet trouw en onbevreesd zijn, maar ook gecultiveerd en verfijnd.
8. De maneki neko
De Japanse term maneki neko betekent “de kat die uitnodigt”.
Als u al eens in Japan bent geweest, heeft u vast dit beeldje van een kat bij de ingang van winkels, restaurants of in particuliere huizen gezien. Deze kat wordt zittend afgebeeld, met een of twee voorpoten omhoog en een vriendelijke glimlach.
Het is een traditionele Japanse geluksbrenger die bekend staat om het aantrekken van geluk, voorspoed en fortuin voor de eigenaar. Vind de uwe door onze collectie maneki neko te bekijken!
De maneki neko kent verschillende fantastische verhalen en legendes over zijn oorsprong. Om deze te ontdekken, nodigen we u uit om ons artikel over de Maneki neko, een Japanse gelukskat te lezen.
9. Tempels en heiligdommen
In Japan leven twee hoofdgodsdiensten in harmonie samen: het boeddhisme en het shintoïsme. Daarom zijn er twee grote soorten religieuze monumenten: boeddhistische tempels en shinto-heiligdommen.
Het shintoïsme, de inheemse religie van Japan, is ontstaan uit een mengeling van animisme en sjamanisme. Deze cultus is gebaseerd op de verering van natuurkrachten en de kami, een soort “godheden” of “geesten” die overal aanwezig zijn: in het bos, op de top van een berg of onder een waterval. Elk heiligdom is meestal gewijd aan één godheid. Bij de ingang van deze heiligdommen staan komainu; deze leeuwenbeelden zijn ontworpen om boze geesten te verjagen. Officieel zijn er 79.000 shinto-heiligdommen geregistreerd op het Japanse grondgebied.
Het boeddhisme werd geïmporteerd uit China en Korea en deed zijn intrede in Japan tussen de 5e en 6e eeuw. Deze religie volgt de leer van Boeddha (een Sanskriet term die “ontwaakte” betekent) en leidt mensen op een spiritueel pad naar de Verlichting. Er zijn meer dan 77.000 boeddhistische tempels verspreid over de hele archipel, waarvan sommige op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staan.
10. De Zen-geest
Zen is in de eerste plaats een tak van het boeddhisme – zoals het katholicisme een tak is van het christendom – maar de Japanners hebben de principes van het zenboeddhisme zozeer eigen gemaakt dat het de kern vormt van de Japanse spiritualiteit en esthetiek.
De Zen-geest is terug te vinden in vele kunstvormen zoals de theeceremonie, bloemsierkunst, kalligrafie en zelfs de vechtsporten.
Het meest voor de hand liggende voorbeeld voor een buitenlander zou de Japanse zen-tuin kunnen zijn. Deze tuin is een ruimte van rust en meditatie, waar mens en natuur een harmonieuze relatie onderhouden.
